Over Dokter Co
Dokter Co is een straatarts wiens leven altijd in het teken heeft gestaan van verzet en activisme.
Hij speelt piano, exposeert met zijn tekeningen en fietst nog elke week de hele stad rond.
Zijn studentenjaren stonden in het teken van de koude oorlog en actievoeren tegen kernwapens.
In 1989 ging hij met zijn vriend Kees Koning naar het vliegveld Woensdrecht en maakten twee F5's onbruikbaar
om te protesteren tegen het geweld tegen de Koerden in Turkije. Dit leidde tot een celstraf van een halfjaar.
Na zijn vrijlating werd hij uitgenodigd op een werkbezoek naar Turkije. Dit was een kantelpunt in zijn bestaan.
Hij zag daar zo veel vreselijke dingen en werd zo verliefd op Turkije, dat hij daarna niet meer hetzelfde zou zijn.
"Het tweede kantelpunt in mijn bestaan was mijn ontmoeting met ongedocumenteerden"
Nadat Co rond 1977 met zijn werk als reguliere arts stopt, maakt hij in de jaren 80 en 90 vooral naam als vredesactivist. Daarnaast richt hij zich vanaf dat moment volledig op mensen die buiten het reguliere zorgsysteem vallen. Hij is onder andere arts voor de illegale hongerstakers in de Duif, werkt bij de Witte Jas, doet jarenlang vrijwillig dienst bij het Stoelenproject en helpt als fietsenmaker veel armlastigen aan een fiets.
Waar anderen hun telefoon pakken voor een foto, maakt Co dagelijks schetsen van wat hij op zijn fiets dwars door de stad tegenkomt. Waar nodig biedt hij zijn schets in ruil aan voor een kop koffie, aangezien Co zelf altijd weinig geld op zak heeft.
Hij speelt zolang hij leeft piano, misschien wel zijn grootste passie! Co noemt zichzelf de laatste jaren vooral muzikant. Hij biedt zichzelf, veelal belangeloos, aan als pianist in (kerk)diensten 'in de marge' waaronder verpleeg- en zorginstellingen zoals van Cordaan en de GGZ.
Wat hem vooral kenmerkt is zijn blijvende compassie en oprechte interesse voor alles en iedereen die buiten het 'normale' valt. Co zijn aandacht en zorg gaat in eerste instantie uit naar mensen aan de rafelranden van de stad. Daar voelt hij verantwoordelijkheid voor.
Als ware kunstenaar en zo gericht op de buitenwereld, laat zijn leven zich dus ook vaak moeilijk rijmen met dat van vader en echtgenoot. Zijn gezin ziet hem, zelfs nu hij 89 is, niet/nauwelijks thuis op de bank zitten. Zij wachten nog steeds op rustiger tijden; vinden het tijd voor 'pensioen'! Maar zet je deze 'Dokter Co' achter de geraniums, is het snel voorbij met Co, zo schat zijn oudste dochter het in...